0902
Renaissance Marriott
Warszawa
Budynek hotelu stanowi zwarta bryłę geometryczną i mimo, że w rzutach podstawowych na kształcie podkowy, formalnie postrzegany jest jak sześcian bez jednej tylnej ściany.
Zasadą kompozycji bryły hotelu było stworzenie w jego wnętrzu w sensie architektonicznym, urbanistycznym i wnętrzarskim klimatu zielonego ogrodu, który w przestrzeni dworca lotniczego ( z zasady pozbawionego zieleni) sprawiał wrażenie zielonej oazy, w której znajdujemy odprężenie. Tej kompozycji i tej idei został podporządkowany pozostały układ funkcjonalno – przestrzenny w sensie architektonicznym, urbanistycznym i stylistycznym.
Potężna ściana tłowa, z której „wydobywa się” wielka witryna, przez którą możemy mieć kontakt zarówno ze światem zewnętrznym jak również mieć informację o wnętrzu części publicznych budynku hotelu. Parawan jakim przesłonięta jest fasada główna hotelu jest jednocześnie jego charakterystyczną wizytówką i jest znakiem firmowym marki hotelu w przestrzeni dworca lotniczego. Stosunkowo surowa bryła budynku hotelu stanowi równocześnie jego walorem formalnym. Szlachetność proporcji kompozycja płaszczyzn przeziernych i nie przeziernych wydobywa z prostej bryły budynku te jego elementy formalne, które są możliwe do wyartykułowania w stosunkowo sztywnej formule funkcjonalnej tego typu obiektów. Starano się ponadto przy pomocy zastosowania różnego rodzaju tworzywa architektonicznego tak formować jego charakter aby podkreślić nie tylko walory formalne ale także użytkowe (izolacja akustyczna), konstrukcyjne (wykorzystanie istniejącej infrastruktury budowlanej) oraz emocjonalne – przez wprowadzenie maksymalnie dużej ilości światła i naturalnej zieleni wysokiej do wnętrza hotelu. Generalnie budynek został zaprojektowany introwersyjnie to znaczy z takim stopniowaniem doznań emocjonalnych,
które są najbardziej czytelne w jego wnętrzu. Jedynym aczkolwiek bardzo mocnym akordem formalnym w bryle budynku jest duża witryna we frontowej elewacji budynku, która zaprasza gości do jego wnętrza.