Obiekt usytuowano w południowej części dziedzińca dla skrócenia dróg komunikacji wewnętrznej, wiążących z istniejącym Szpitalem i zapewnienia ochrony przeciwpożarowej (z dojazdem i nawracaniem wozów SP). Zachowano odległości pożarowe względem otaczających budynków, wprowadzając minimalne ingerencje w postaci wzmocnienia klasy pożarowej stolarki przedsionków (do S.O.R. oraz korytarza cz. VI). Jako miejsce włączenia nowego obiektu w zastany układ przestrzenny WSK wybrano jeden z głównych istniejących węzłów komunikacyjnych Szpitala - z klatką sch. Nr 10, planując jego stopniową, etapową przebudowę, wymaganą przepisami prawa budowlanego.

Bryła budynku wynika ściśle z układu funkcjonalnego oddziałów BO i OIOM. Zaplanowano ją w sposób umożliwiający dalszą dogodną rozbudowę wymienionych oddziałów, nie wpływającą dla funkcjonowania obiektu „I fazy”, a polegającą na kontynuacji ich układu technologicznego i systemów instalacji. Dokonana rozbudowa o 4 sale operacyjne na 2 poziomach (kwadratowe – o podwyższonej aseptyce) oraz salę OIOM nie pogorszy zewnętrznych warunków dostępu do obiektu i jego ochrony (będzie usytuowana w poziomie pięter: I, II i III i uwzględnia jezdnię – por. rzuty i przekroje, gdzie oznaczono rozbudowę).